Joseph Lagrange (ur. 10 stycznia 1763 w Sempesserre, zm. 16 stycznia 1836 w Paryżu) – francuski generał, Kawaler Cesarstwa, Par Francji.
Życiorys W 1791 roku został kapitanem w 2 batalionie ochotniczym departamentu Gers i wziął udział walkach w składzie Armii Pireneje. Wziął udział w wyprawie do Egiptu i Syrii. Wziął udział w bitwie pod Heliopolis 20 marca 1800 roku, brał udział w tłumieniu powstania w Kairze. Następnie był szefem sztabu gen. Menou, dowódcy Armii Wschodu. W 1801 roku powrócił do Francji i w 1802 roku został inspektorem generalnym żandarmerii. W latach 1804–1805 uczestniczył w wyprawie na San Domingo.
Po powrocie do Francji w 1806 roku został dowódcą 2 Dywizji w VIII Korpusie marsz. Mortiera. W 1807 roku został ministrem wojny Królestwa Westfalii.
W 1808 roku został wysłany do Hiszpanii, gdzie został dowódcą 2 Dywizji w VI Korpusie marsz. Neya, ranny w bitwie pod Tudelą 23 listopada 1808 roku. W 1810 roku został gubernatorem Salamanki. W dniu 26 kwietnia 1810 roku został mianowany Kawalerem Cesarstwa.
W 1812 roku został dowódcą 2 Dywizji w II Korpusie marsz. Oudinota.