Jedną z liderek grupy stanowiła Irena Stankiewicz, która wyemigrowała do Stanów Zjednoczonych, gdzie angażowała się w działalność różnych stowarzyszeń wyznaniowych, a następnie w 1986 powróciła do Polski i w 1991 zamieszkała w Kielcach. Rozpoczęła tam wdrażanie idei, które przyjęła podczas pobytu w Stanach Zjednoczonych.
Liczba uczestników zgromadzeń bardzo szybko wzrastała, w listopadzie 1992 został osiągnięty gwałtowny przyrost w wyniku dołączania do wspólnoty młodych ludzi, którzy przeżyli nawrócenie, co spowodowało przeniesienie zebrań do większej sali. W ciągu kilku miesięcy prowadzenia spotkań liczba biorących w nich udział osiągnęła 300–400 osób, a początkiem 1993 było to już 400–500 osób. Nastąpiło później jednak zmniejszenie się liczby uczestników zgromadzeń, co stało się w wyniku nieprzychylnego stanowiska w stosunku do wspólnoty ze strony niektórych duchownych oraz części rodziców osób uczęszczających na spotkania.
W listopadzie 1993 wspólnota zorganizowała konferencję „Złap Ducha” z udziałem Augustyna Alcala ze Stanów Zjednoczonych, będącego przedstawicielem teologia sukcesu w pentekostalizmie. Całkowita liczba jej uczestników osiągnęła około 3000 osób.