Wenera 12 zakończyła misję w kwietniu 1980.
Ładunek thumb|240px|Znaczek pocztowy upamiętniający misję sond Wenera 11 i Wenera 12 Ładunek naukowy sondy: Eksperyment KONUS Składał się on z 6 detektorów scyntylacyjnych, zestawu 6 detektorów błysków gamma, 6 liczników mierzących zliczenia w każdym z detektorów, 320-kanałowego analizatora czasowego i ze 128-kanałowego analizatora pulse-height. Każdy scyntylator był kryształem NaI(Tl) (8 cm średnicy i 3 cm grubości). Tło było mierzone przez zliczanie w zakresie 50 - 150 keV i spektralnie w zakresie 30 keV - 2 MeV. Błyski były wykrywane w zakresie 20 - 300 keV. 8 sekund czasu przed błyskiem było nagrywanych z rozdzielczością czasową 0,25 s. Profil czasowy błysku był nagrywany w trzech „wersjach”: 2 s z rozdzielczością 15,625 ms, 32 s z rozdzielczością 0,25 s i dodatkowe 32 s z rozdzielczością 1 s Eksperyment SNEG-2M3 Spektrometr promieniowania gamma (2 detektory scyntylacyjne skierowane w przeciwnych kierunkach, „na Słońce” i w kierunku przeciwnym; 0,08-2,5 MeV w 7 kanałach);