Stopnie żeglarskie w Polsce pojawiły się wraz z uzyskaniem niepodległości po pierwszej wojnie światowej, jednakże początkowo miały charakter klubowy.
Polski Związek Żeglarski po powstaniu w 1924 roku zajmował się głównie działalnością sportową i z czasem jako system powszechny przejęty został używany przez harcerzy.
W 1932 roku organizacje harcerskie wprowadziły „harcerskie stopnie żeglarskie morskie i rzeczne”, zatwierdzone przez ówczesne Ministerstwo Przemysłu i Handlu. Autorami systemu byli: Jan Kuczyński, Witold Bublewski i Józef Michałowski. Wprowadzony na V Konferencji Kierownictwa Harcerskich Drużyn Żeglarskich system obejmował 5 stopni:
wioślarz żeglarz żeglarz morski sternik morski kapitan żeglugi morskiej.
Zgodnie z rozkazem Naczelnika Harcerzy L.7 z 10 marca 1939 roku [W.U. Nr 3/39] stopnie żeglarskie wyglądały wówczas w następujący sposób: Stopnie harcerskie: kajakarz i żeglarz Stopnie sportowe PZŻ: żeglarz morski sternik jachtowy żeglugi śródlądowej sternik jachtowy żeglugi morskiej kapitan jachtowy żeglugi morskiej.
Zestawienie chronologiczne 1947 1 lipca 1947 – ?