W lipcu 1942 r. OW podporządkowała się taktycznie Komendzie Głównej Armii Krajowej, a z jej ramienia szefowi VIII Oddziału (Szefostwo Biur Wojskowych) KG AK płk. Ludwikowi Muzyczce ps. "Benedykt". Było to wynikiem rozmów prowadzonych już od poł. 1941 r. zgodnie z poleceniami gen. W. Sikorskiego. Połączenie nastąpiło jedynie na szczeblu komend głównych, natomiast niższe struktury zachowały autonomiczność oraz niezależność terenową i polityczną. Z inicjatywy płk. L. Muzyczki od 1942 r. był tworzony Wojskowy Korpus Służby Bezpieczeństwa (WKSB), który w większości został oparty na członkach OW-KB. Komendantem Głównym WKSB był komendant główny OW-KB, a szefem sztabu i szefem personalnym – analogiczny oficer z OW-KB. Na przełomie października i listopada 1943 r. nastąpiły kolejne aresztowania członków KG OW-KB, w tym płk. R. Kabulskiego. W tej sytuacji na czele organizacji jako p.o. komendanta głównego znowu stanął ppłk E. Biernacki. Na początku listopada OW-KB współtworzyła Korpus Bezpieczeństwa.
Bibliografia Tadeusz Bednarczyk, Walka i pomoc. OW-KB a organizacja ruchu oporu w getcie warszawskim, Warszawa 1968
Kategoria:Polskie organizacje podziemne II wojny światowej Kategoria:Polskie organizacje podziemia zbrojnego w czasie II wojny światowej