Lata 1675-1678 spędził w Poznaniu, gdzie był rektorem kolegium oraz kontynuatorem budowy kościoła jezuickiego. W 1678 wystarał się o przywilej erekcyjny na Akademię w Poznaniu. Od 6 sierpnia 1678 do 1682 był prowincjałem zakonu. Wznowił wtedy studia matematyczne w Jarosławiu oraz dbał o należyty poziom szkolnictwa jezuickiego. W 1682 przybył do Bydgoszczy, gdzie przez rok był rektorem kolegium i prefektem budowy. Ostatnie lata życia spędził w Poznaniu, ponownie jako rektor (1683-1686).
Był człowiekiem wszechstronnie wykształconym, władał wieloma językami. Interesował się architekturą i sztuką, był dobrym teologiem. Opublikował m.in. księgi teologiczne i opracowania z zakresu ascezy.
Twórczość 1650-1655: Europea peregrinatio sztuka Ludi saeculares Apollinis et Temporis (wyst. 1674) 1678 traktat architektoniczny Callitectonicorum seu de pulchro architecturae sacrae et civilis compendio collectorum 1685 traktat teologiczny Apparatus sacerdotum 1687 traktat ascetyczny Podniety nabożeństwa zakonnego
Zobacz też Kolegium jezuickie w Poznaniu Kolegium Jezuitów w Bydgoszczy
Bibliografia Błażejewski Stanisław, Kutta Janusz, Romaniuk Marek: Bydgoski Słownik Biograficzny. Tom VI. Bydgoszcz 2000. , str.