Działalność duszpasterska i pedagogiczna 18 listopada 1888 w Gorycji (wówczas część Austro-Węgier, obecnie Włoszech) otrzymał święcenia kapłańskie. Gdy powrócił do Polski 17 kwietnia 1908 roku biskup Stanisław Zdzitowiecki, mianował go nauczycielem religii w szkołach ludowych w Częstochowie. Zamieszkał w domu sióstr szarytek przy ulicy Wieluńskiej, gdzie miał małe obserwatorium astronomiczne. Po kilku latach został prefektem w szkołach średnich. W uznaniu za działalność pedagogiczną i studia zagraniczne 13 lipca 1914 roku mianowany kanonikiem honorowym w kapitule kolegiackiej w Kaliszu. Po wybuchu I wojny światowej wyjechał do Ameryki, skąd powrócił w maju 1918 roku. Wówczas został mianowany proboszczem w parafii Garnek k. Radomska, a następnie 19 marca 1919 roku – proboszczem w parafii Kruszyna. Tutaj zachorował na tzw. hiszpankę i zapalenie płuc. Na leczenie wyjechał do Francji, a po powrocie w 1923 pragnął przenieść się do Częstochowy, ale biskup nie wyraził zgody. Zapadający na chorobę gardła i płuc Metler leczył się w Zakopanem. Po utworzeniu diecezji częstochowskiej w 1925 biskup Teodor Kubina zgodził się na jego działalność w Częstochowie, ale nie chciał powierzyć mu duszpasterstwa w parafii częstochowskiej.