Kazimierz Buchała (ur. 6 lutego 1924 w Gierałtowicach, zm. 7 września 2002) – polski prawnik, nauczyciel akademicki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, profesor nauk prawnych specjalizujący się w prawie karnym materialnym, sędzia, adwokat, sędzia Trybunału Konstytucyjnego.
Życiorys Absolwent Wydziału Prawa UJ (1950). Uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych w 1959, a w 1964 doktora habilitowanego. W 1972 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1977 profesora zwyczajnego.
Sędzia Sądu Wojewódzkiego w Krakowie w latach 1951–1952. W 1953 roku wstąpił do PZPR (wcześniej, od 1949 należał do ZSL).
Wpisany na listę adwokatów w 1953. Od 1953 do 1967 Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w Krakowie. W latach siedemdziesiątych oraz w latach 1983–1986 członek Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej (w latach 1981–1983 Prezes Rady).
Kierownik Katedry Prawa Karnego Wydziału Prawa UJ (1967–1970 oraz od 1981). Dziekan Wydziału Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w latach 1968–1972. Od 1970 do 1981 dyrektor Instytutu Prawa Karnego. Od 1977 do 1981 pełnił funkcję I sekretarza Komitetu Uczelnianego PZPR na UJ. Członek Rady Konsultacyjnej przy Przewodniczącym Rady Państwa PRL Wojciechu Jaruzelskim z ramienia PZPR (1986–1989).