mały|Tablica upamiętniająca Organizację Orła Białego w elewacji kamienicy przy ul. św. Krzyża 1 w Krakowie Tajna Organizacja Wojskowa „Związek Orła Białego” (skrót „OOB”) – polska konspiracyjna organizacja wojskowa w czasie II wojny światowej, utworzona we wrześniu 1939 roku w Krakowie.
Historia Organizacja została założona już we wrześniu 1939 roku i była jedną z pierwszych organizacji konspiracyjnych w okupowanej Polsce. Powstała w oparciu o przedwojenne struktury Przysposobienia Wojskowego Związku Strzeleckiego. Wzorowała się w pierwszym okresie działalności na systemie organizacyjnym Dywersji Pozafrontowej, tj. formowano konspiracyjne „piątki”. Największe wpływy uzyskała w Małopolsce i na Górnym Śląsku. Rozwinęła działalność dywersyjną przeciwko niemieckim liniom zaopatrzenia, zbudowała własny wywiad i prowadziła akcje propagandowe, wymierzone przeciwko okupantom. Organem prasowym organizacji były Nakazy Dnia.
W czerwcu 1940 podporządkowała się Związkowi Walki Zbrojnej.
Struktura OOB Władze główne OOB Głównymi jej przywódcami byli: płk Kazimierz Pluta-Czachowski „Gołdyn”- komendant główny płk piech. Marian Józef Ocetkiewicz - I zastępca komendanta głównego mjr Kazimierz Kierzkowski mjr Ludwik Muzyczka