Dekoracjami fasady na I piętrze budynku wokół okien są ornamenty z rozetami i palmami, kobiece głowy, głowice korynckie. Balkon na I piętrze podtrzymywany jest przez wsporniki w formie spływów wolutowych, których zakończenie zdobią głowy lwów.
Własność lewo|mały|Stan willi przed remontem Pierwotnie pałac był własnością jednego z łódzkich fabrykantów, Juliusza Gustawa Adolfa Ferdynanda Schreera. O właścicielu wiadomo niewiele, ożenił się z Gertrudą Małgorzatą z Bennichów, nazywaną przez wszystkich Bertą, owocem tego związku byli trzej synowie. Gustaw (bo tego imienia właśnie używał) Schreer był właścicielem niciarni parowej oraz przędzalni wełny z andyjskiego wigonia. Schreer pełnił również funkcję sędziego handlowego, a wraz z innymi łódzkimi przemysłowcami był współautorem pomysłu założenia Łódzkiego Automobil-Klubu. Jego fabryka w 1894 roku zatrudniała około 60 robotników, a liczba ta ciągle rosła. Gustaw Schreer zmarł w 1920 roku, później pałac był zamieszkiwany przez wdowę Bertę, a także syna Joachima, który nadal prowadził fabrykę po zmarłym ojcu.