Rzeźba Wzgórza charakteryzują się urozmaiconą rzeźbą terenu o płaskich wierzchołkach wzniesień i średnim nachyleniu zboczy pasma, w które wcinają się doliny potoków. Wzgórza mają charakterystyczną strukturę dla grzbietów i wzgórz wyspowych oraz przedgórzy o cechach twardzieli i ostańców. Naturalne odsłonięcia skalne są stosunkowo rzadkie i ograniczają się jedynie do zboczy i wciętych dolin potoków. Wzgórza, charakteryzując się płaskimi szczytami i łagodnymi stokami, poprzecinane dolinami równoległymi do osi wzgórz, tworzą różnice wysokości terenu sięgające ok. 200 m. Najwyższe wzniesienia występują w południowej części wzgórz.
Budowa Wzgórza zajmują północno-wschodni fragment bloku przedsudeckiego. Na oderwanym i wypiętrzonym fragmencie formacji skalnej Masywu Czeskiego – bloku sowiogórskiego (obszar ten powstał w czasie najstarszych ruchów górotwórczych i nie podlegał zmianom w czasie późniejszych fałdowań) osadziły się młodsze utwory zmetamorfizowane i zmylonityzowane w erze paleozoicznej. Wzgórza zbudowane są głównie ze skał metamorficznych powstałych w prekambrze i starszym paleozoiku. Są to łupki krystaliczne, głównie łupki dwułyszczykowe i gnejsy biotytowe z wkładkami gnejsów leptytowych oraz mylonity.