Budowa pierwszej singapurskiej autostrady, PIE, zaczęła się w 1966 r. Następne autostrady zostały zrealizowane i uzupełnione po części. Ostatnie przedłużenie autostrady miało miejsce w 1999 r., kiedy SLE została uzupełniona.
Najnowszą autostradą w trakcie realizacji jest KPE, która ma 12 km długości w tym 9 km pod ziemią. Budowa rozpoczęła się w 2001 r. Pierwszy, trzykilometrowy odcinek pomiędzy PIE a ECP został oddany do użytku 26 października 2006 roku.
BKE jest częścią trasy azjatyckiej AH2, należąca do Azjatyckiej Sieci Głównych Dróg (Asian Highway Network). Najdłuższa Singapurska autostrada to PIE o długości 41 km.
Szczegóły Ruch odbywa się po lewej stronie jezdni. Niedopuszczani na autostrady singapurskie są początkujący kierowcy. Na ogół, ograniczenie prędkości wynosi 90 km/h a na niektórych odcinkach 80km/h.
Autostrady są wykonane z asfaltu. Pas awaryjny jest oddzielony ciągłą linią od reszty jezdni. Często pasy są numerowane z prawej do lewej – nr 1 najbliżej bariery oddzielającej obu jezdni. Powszechnie używany jest system monitoringu EMAS oraz drogowskazy diodowe, na których widnieją wiadomości (np. ostrzeżenia o ewentualnych zatorach lub szacunki czasu podróży do danego punktu).
Ze względu na niewielkie długości singapurskich autostrad nie ma na nich Miejsc Obsługi Podróżnych.
Przypisy