W roku 1842 przejął po mistrzu Kudliczu posadę reżysera dramatu i opery, rok później stanowisko nauczyciela w Szkole Dramatycznej. Odszedł ze sceny w roku 1850, rok później otrzymał wysokie i odpowiedzialne stanowisko dyrektora Warszawskich Teatrów Rządowych, którym pozostał do emerytury, do roku 1862. Jako emeryt piastował w sezonie 1865 – 1866 posadę kierownika artystycznego teatru w Krakowie, gdzie wylansował Helenę Modrzejewską, rozpoczynając światową karierę wielkiej aktorki. Wychował 350 adeptów i adeptek, z których około 200 osiągnęło popularność w stolicy i na prowincji.
Był żonaty, potomstwa nie miał. Pochowano go na warszawskich Powązkach (22, VI, 14/15).
Przypisy
Bibliografia Prace Jana T.S. Jasińskiego Prace dramatyczne (15 tomów), Warszawa 1838-1839 Życiorysy aktorów warszawskich, Warszawa 1875-1878 Zarys historii teatru warszawskiego 1800-1850 (zaginął) O Jasińskim Stanisław Szenic, Cmentarz Powązkowski 1851-1890, Warszawa 1982 Słownik biograficzny teatru polskiego 1765-1965, Warszawa 1973
Linki zewnętrzne Prace drammatyczne tłumaczone i oryginalne J.