W miarę rozwoju szkoły rosły potrzeby lokalowe. Względy wychowawcze i poziom nauczania wymagał przydzielania szkole osobnego pomieszczenia, w którym można by organizować nauczanie dzienne. Na skutek energicznej interwencji dyrekcji szkoły udało się uzyskać jedno skrzydło budynku SP nr 4. Szkoła otrzymała cztery duże sale lekcyjne oraz kilka mniejszych, które przeznaczono na potrzeby administracyjne.
Posiadanie własnego lokum spowodowało nowe trudności, a mianowicie zupełny brak mebli. Z pomocą przyszła młodzież szkoły, która zobowiązała się przynieść z domu co najmniej jedno krzesło. W ciągu tygodnia szkoła została wyposażona w krzesła i stoły. W roku szkolnym 1950/1951 szkoła została zreorganizowana w Zasadniczą Szkołę Metalową, do której przyjmowano młodzież niezatrudnioną w wieku 14–16 lat. Uczniowie ci pobierali, oprócz nauki teoretycznej, praktyczną naukę zawodu.