Getto w Białymstoku, getto białostockie (; ) – getto dla ludności żydowskiej w Białymstoku, utworzone w czasie II wojny światowej w 1941 roku przez niemieckie władze okupacyjne dla ponad 40 tys. Żydów z Białegostoku i okolic. Zlikwidowane w dniach 16–20 sierpnia 1943 roku.
Warunki życia w getcie Getto było otoczone ok. 3-metrowym ogrodzeniem zakończonym drutem kolczastym. Główna brama do dzielnicy żydowskiej znajdowała przy ul. Kupieckiej, w pobliżu skrzyżowania z ul. Lipową. Pozostałe bramy znajdowały się przy ul. Jurowieckiej 4 oraz na rogu ul. Fabrycznej i placu Wyzwolenia. Getto obejmowało swoim zasięgiem m.in. ulice: Białą, Białostoczańską, Chmielną, Ciepłą, Częstochowską, Giełdową, Górną, Grajewską, Jurowiecką, Kosynierską, Książęcą, Kupiecką, Nowogródzką, Nowy Świat, Piotrkowską, Polną, Różaną, Smolną, Szlachecką, Wąską, Żydowską, części ulic Częstochowskiej, Fabrycznej, Grajewskiej i Żytniej.