Rada Nordycka opisała dzieło następująco: „W ten sposób Lumholdt próbuje przekazać tradycyjną kulturę grenlandzką poprzez współczesny język artystyczny, tak aby z jednej strony zachować szacunek do rdzennej kultury, z drugiej zaś przekazać ją szerszej współczesnej publiczności.”
Hymn Grenlandii to „Nunarput utoqqarsuanngoravit”, w tłumaczeniu – „Nasz kraj, już taki stary”. Skomponowany przez Jonathana Petersens, z tekstem Henrika Lunda (obaj byli Grenlandczykami), jest oficjalnie używany od roku 1916.
Rock i pop Grenlandia odcięta była od nowoczesnej muzyki północnoamerykańskiej i europejskiej aż do połowy XX wieku. Wśród pierwszych popularnych zespołów znalazł się lokalny Nuuk Orleans Jazz Band. Rock grenlandzki zaczął się poważnie rozwijać w 1973 roku, gdy wytwórnia ULO wydała album Sumut z zespołem Sume. Kupiło go około 20% całej ludności Grenlandii. Śpiewając jako pierwsi po grenlandzku i łącząc elementy rocka z tańcem z bębnami, szybko uruchomili lokalne środowisko rockowe. Wokalista Rasmus Lyberth zrobił wiele dla odświeżenia tradycji muzyki grenlandzkiej poprzez profesjonalne występy, w których muzyka odgrywała rolę rozrywki.