Patricia Barber (ur. 8 listopada 1955 w Chicago) – amerykańska wokalistka i pianistka jazzowa.
Urodziła się w rodzinie z tradycjami jazzowymi. Jej ojciec był saksofonistą, członkiem orkiestry Glenna Millera. Wychowała się w South Sioux City. Skończyła psychologię na uniwersytecie stanowym Iowa.
W 1984 powróciła do Chicago i zaczęła pracę w zespole klubowym Gold Star Sardine Bar. W 1988 wystąpiła ze swoim triem na Chicago Jazz Festival, a rok później na haskim North Sea Jazz Festival. W tym samym roku własnym kosztem wydała swój pierwszy album – Split (dzisiaj praktycznie niedostępny w sprzedaży i poszukiwany przez kolekcjonerów).
Debiut płytowy z prawdziwego zdarzenia – album A Distortion of Love – nastąpił dopiero w 1992. Dwa lata później artystka wydała drugą płytę – Café Blue. Był to przełomowy moment w jej karierze. Barber dostała za niego szereg nagród, została też uznana przez wpływowy magazyn Down Beat za najbardziej utalentowaną wokalistkę młodego pokolenia.