Późniejsze życie i śmierć Kiedy McElroy opuściła Biały Dom, McElroy mieszkała z nim w Waszyngtonie przez kilka tygodni. Zanim McElroy wyjechała, by wrócić do Albany, senator George H. Pendleton i jego żona zorganizowali na jej cześć przyjęcie pożegnalne. W 1886 roku McElroy udała się do Irlandii, by spotkać się z rodziną i pomóc zachować rodzinną posiadłość jako miejsce historyczne.  W lutym 1886 roku Arthur ciężko zachorował, a McElroy opuściła Albany, by być z nim.  Po jego śmierci, która nastąpiła później w tym samym roku, McElroy zorganizowała jego pogrzeb i została prawnym opiekunem jego córki.  McElroy wzięła również odpowiedzialność za jego spuściznę, organizując jego dokumenty prezydenckie i odsłaniając jego pomnik na Madison Square. W 1889 roku Pierwsza Dama Frances Cleveland zaprosiła McElroy na lunch w Białym Domu jako gościa honorowego. McElroy i jej mąż popierali prawa obywatelskie Afroamerykanów i w czerwcu 1900 roku gościli w swoim domu w Albany Bookera T. Washingtona. McElroy sprzeciwiała się ruchowi sufrażystek i była członkinią stowarzyszenia Albany Association Opposed to Women's Suffrage. McElroy zmarła 8 stycznia 1917 roku w wieku 75 lat w Albany i została pochowana na cmentarzu wiejskim w Albany.