Korneliusz Jemioł (imię cywilne Stanisław; ur. 1 maja 1914 we wsi Jedlnia k. Radomia, zm. 8 lutego 1996 w Żarkach-Leśniowie) – zakonnik, paulin, od 1 sierpnia 1957 do 23 marca 1959 przeor klasztoru na Jasnej Górze, prześladowany przez Służbę Bezpieczeństwa PRL.
Życiorys Młodość Był synem Tomasza (1866-1938) i Józefy z domu Warchoł (1879-1916). Urodził się w rodzinie wielodzietnej: miał brata Józefa (1902-?) oraz 4 siostry: Józefę (1903-1991), Janinę (1906-?), Rozalię (1907-1920), Walentynę (1910-?), a także rodzeństwo przyrodnie, tj. Jan (1891-1944), Marianna (1894-1978), Katarzyna (1901-1971).
W wieku 2 lat stracił matkę. Ukończył siedmioklasową szkołę w Jedlni. 29 sierpnia 1928 wstąpił do zakonu paulinów w Krakowie i został przyjęty do drugiej klasy gimnazjum. 23 maja 1929 w Krakowie otrzymał sakrament bierzmowania z rąk biskupa Stanisława Rosponda. W roku szkolnym 1932/1933 ukończył VI klasę Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza w Krakowie. Po wakacjach, 18 lipca 1933 przybył do Leśnej Podlaskiej.