thumb|250px|Budynek na dawnej granicy prusko-rosyjskiej thumb|250px|Tablica informacyjna Obóz jeniecki pod Strzałkowem – obóz jeniecki Wojska Polskiego w Strzałkowie.
Historia Obóz został założony na przełomie 1914 i 1915, jako niemiecki obóz dla jeńców z frontów I wojny światowej. Od 1919 był polskim obozem jenieckim i obozem dla internowanych.
Obóz był położony przy granicy dwóch państw zaborczych – Cesarstwa Niemieckiego i Imperium Rosyjskiego – przy drodze łączącej dwie przygraniczne miejscowości: Strzałkowo po stronie pruskiej i Słupcę po stronie rosyjskiej (połączonych współcześnie drogą krajową nr 92). Po zakończeniu I wojny światowej podjęto działania zmierzające do jego likwidacji, jednak w związku z wybuchem wojny polsko-bolszewickiej, od 12 maja 1919 zaczął funkcjonować jako obóz dla jeńców Armii Czerwonej. 11 lipca 1919 rozporządzeniem Ministerstwa Spraw Wojskowych nadano mu nazwę Obóz Jeniecki Nr 1 pod Strzałkowem. W maju 1920 obóz otrzymał nazwę Obóz Jeńców i Internowanych Nr 1 w Strzałkowie. Po wejściu w życie zawieszenia broni w wojnie polsko-bolszewickiej 18 października 1920, obóz został przekształcony w miejsce przetrzymywania osób internowanych, w tym żołnierzy Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej.