Dowództwo dywizji I Brygada – płk Bolesław Frej (od 3 IV 1919) Białostocki pułk strzelców Lidzki pułk strzelców II Brygada – gen. ppor. Adam Mokrzecki (od 3 IV 1919) Kowieński pułk strzelców Grodzieński pułk strzelców III Brygada – płk Aleksander Boruszczak (od 3 IV 1919) Wileński pułk strzelców Miński pułk strzelców kompania telegraficzna
21 października 1919 na bazie dywizji sformowano dwie wielkie jednostki piechoty – 1 i 2 Dywizja Litewsko-Białoruska. W skład każdej z nich wchodziły dwie brygady złożone z dwóch pułków strzelców. Po reorganizacji struktura organizacyjna dywizji wyglądała następująco:
dowództwo dywizji I Brygada Wileński pułk strzelców Miński Pułk Strzelców II Brygada Grodzieński pułk strzelców Nowogródzki pułk strzelców I Brygada Artylerii 1 pułk artylerii polowej Litewsko-Białoruski 1 dywizjon artylerii ciężkiej Litewski-Białoruski III dywizjon 3 pułku strzelców konnych XIX Batalion Saperów
7 października 1920 dywizja „zbuntowała się” i zajęła Wilno, a następnie weszła w skład Wojska Litwy Środkowej i została zreorganizowana. Na jej bazie utworzono trzy samodzielne brygady. Brygady I i II pozostały w dotychczasowym składzie.