thumb|Syn pułku w rozmowie z generałem Bolesławem Kieniewiczem thumb|Odznaka pamiątkowa „Syn Pułku” thumb|Pomnik synów pułku w Gdańsku thumb|Syn pułku na pomniku Matka Ojczyzna w Kijowie Syn pułku – potoczne, później oficjalne określenie dzieci żołnierzy.

Historia Synami pułku nazywano w okresie wojen napoleońskich (1799–1815) dzieci, najczęściej sieroty po poległych żołnierzach lub markietanach ciągnących za wojskiem, przygarnięte przez oddziały wojskowe. Dzieci, najczęściej chłopcy, pełnili zwykle funkcje łączników, doboszów, wykonywali proste polecenia i sporadycznie przystępowali do bitew z bronią w ręku. W okresie II Rzeczypospolitej niektórym pułkom również zdarzało się adoptować sieroty, które mieszkały w domu dziecka, ale były objęte patronatem wojska, między innymi chodziły do szkoły w mundurach jednostki opiekuńczej.