Antoni Szymański (ur. 17 marca 1901, zm. 27 września 1988) – polski lotnik, podporucznik rezerwy Wojska Polskiego, pilot doświadczalny.
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej, miał 4 braci i 4 siostry. W 1907 jego rodzina wyemigrowała za pracą do USA, lecz powróciła do Polski w 1910. Po ukończeniu szkoły wiejskiej, przerwał naukę w 7. klasie gimnazjalnej. W okresie I wojny światowej mieszkał z rodziną pod Łomżą. W 1920 został powołany do Wojska Polskiego i przydzielony do 48 pułku Strzelców Kresowych. Po przeszkoleniu na dowódcę drużyny, służył przez krótki okres na froncie nad Bugiem podczas wojny polsko-radzieckiej w stopniu kaprala, został lekko ranny. Starał się już wówczas o przeniesienie do lotnictwa.
Urlopowany z wojska bezterminowo w grudniu 1920, został ponownie powołany w 1922 do 2 pułku saperów kolejowych w Jabłonnie i ukończył techniczny kurs saperów. W końcu w marcu 1923 został przeniesiony do 1 pułku lotniczego. Ukończył w latach 1923–1924 kurs obsługi samolotów i silników oraz radiotelegrafistów. W 1925 został zawodowym podoficerem i służył jako instruktor radiotelegrafista w stopniu plutonowego. W latach 1926–1927 ukończył szkołę pilotażu w Grudziądzu i Dęblinie, po czym służył jako instruktor w Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie. Awansował w tym czasie do stopnia sierżanta.