Żeromskiego i al. A. Mickiewicza miała powstać wielka hala ludowa, która mogłaby pomieścić kilkanaście tysięcy ludzi. Nieco dalej na wschód miało powstać nowe centrum miasta z ratuszem przy parku im. J. Poniatowskiego. Planów tych nie zdołano zrealizować. Powrócono do tej koncepcji w I poł. lat 70. XX w. w ramach wielkiego planu budowy i modernizacji Łodzi. Rozpoczęto wówczas budowę dwóch dużych osiedli mieszkaniowych na Retkini i Widzewa. Trasa, przechodząc przez centrum Łodzi, miała je połączyćAnna Gronczewska, Historia budowy Trasy W-Z, która stała się główną arterią naszego miasta; [w:] „Dziennik Łódzki”, 8 sierpnia 2018..
Na wschód od ul. Piotrkowskiej mały|prawo|220px|Al. Piłsudskiego w kierunku wschodnim w 2006 roku, po stronie północnej widoczne trzy drzewa (dawna ulica Główna)
Piotrkowska – Targowa Śladu obecnej trasy W-Z należy szukać w ówczesnej szosie Rokicińskiej łączącej Łódź z Rokicinami. Do chwili otwarcia, w 1866 r., Drogi Żelaznej Fabryczno-Łódzkiej, surowce do łódzkich fabryk dostarczane były tą szosą wozami konnymi ze stacji w Rokicinach znajdującej się na trasie Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. Od Traktu Piotrkowskiego (obecna ulica Piotrkowska) tędy wiódł główny szlak transportowy do Rokicin.