thumb|250px|Tablica upamiętniająca Nicholasa Perrota w Salt Ste. Marie na granicy USA i Kanady Nicholas Perrot (wym. ; ur. 1644 we Francji, zm. 1717 w Bécancour w Quebecu) – francuski badacz, odkrywca, dyplomata i handlarz futer. Był pierwszym białym, który eksplorował górne partie doliny rzeki Missisipi.
Do Nowej Francji przybył z Europy wraz z jezuitami około roku 1660 i – towarzysząc im – miał sposobność poznać wiele plemion indiańskich i nauczyć się ich języków. W roku 1667 zaczął handel wymienny z Indianami na terenach dzisiejszego stanu Wisconsin i był przez nich przyjmowany przyjaźnie. W roku 1670 został tłumaczem francuskiego komisarza wyznaczonego do nadzorowania terenów zajmowanych przez plemiona Ottawów, Amikwasów, Illiniweków i inne, aż po Jezioro Górne. Podróżując po tych obszarach dostarczał Indianom – w zamian za futra – przedmioty codziennego użytku, jak kociołki, noże, siekiery. W roku 1671 pojął za żonę Madeleine Raclot. Otrzymał wówczas nadanie ziemskie, a w roku 1681Według spisu ludności był już ojcem sześciorga dzieci.