Rada Obrony Narodu (RON) – polski ośrodek konspiracyjny stanowiący platformę współpracy i koordynujący działalność różnych podziemnych organizacji.
Historia Rada Obrony Narodu powstała 11 listopada 1943 r. Jednym z jej głównych inicjatorów był płk. Andrzej Petrykowski ps. „Tarnawa”, komendant główny Korpusu Bezpieczeństwa (KB). Była ona kontynuatorem działalności i linii politycznej Konsolidacji Obrońców Niepodległości, utworzonej według wytycznych Wodza Naczelnego gen. Władysława Sikorskiego. Skupiała różne konspiracyjne organizacje wojskowe, polityczne, społeczne i zawodowe. Jej prezesem był prof. Antoni Karczewski (dublowany przez Antoniego Jakubowskiego), a wiceprezesem i komisarzem obrony – płk A. Petrykowski. Działalność polityczna RON od początku kierowała się w kierunku porozumienia i współpracy z konspiracyjnym obozem komunistycznym. Pierwszy kontakt z Armią Ludową (AL) został nawiązany w grudniu 1943 r. – z upoważnienia Komendy Głównej KB – przez mjr. Józefa Płońskiego ps. „Grom”. Urwał się on w kwietniu 1944 r. po jego śmierci w walce z gestapo w Pruszkowie. W maju-czerwcu rozmowy z komunistami podjął płk A. Petrykowski. Doprowadziły one do podpisania 26 lipca umowy między KB i AL a 27 lipca z komunizującą Polską Armią Ludową (PAL).