Urho Kaleva Kekkonen (ur. 3 września 1900 w Pielavesi, zm. 31 sierpnia 1986 w Helsinkach) – fiński polityk, działacz Unii Agrariuszy, poseł do Eduskunty i jej przewodniczący w latach 1948–1950, minister w różnych resortach, premier w latach 1950–1953 i 1954–1956, prezydent Finlandii w latach 1956–1982. Jeden z autorów tzw. polityki finlandyzacji.
Życiorys Młodość, wykształcenie i praca zawodowa Jako nastolatek brał udział w wojnie domowej w Finlandii po stronie sił niepodległościowych i antybolszewickich. Dowodził m.in. oddziałem, który w 1918 dokonał egzekucji przez rozstrzelanie grupy jeńców. W następnym roku uzyskał stopień sierżanta.
W młodości uprawiał lekkoatletykę – był czterokrotnym medalistą mistrzostw kraju w skoku wzwyż (rekord życiowy – 1,85 m, ustanowiony w 1924): złoto w 1924 oraz trzy brązy (1923, 1927 i 1928). W 1924 został wicemistrzem kraju w biegu na 100 metrów (ze swoim najlepszym wynikiem w karierze – 11,0 s). Startował także w innych konkurencjach lekkoatletycznych, m.in. w trójskoku (rekord życiowy 14,06 m z 1927).