Andrzej Spławski znany również jako Andrzej z Płońska (zm. ok. 1459) – katolicki biskup włodzimierski, a następnie łucki, jeden z gospodarzy zjazdu monarchów w Łucku w 1429 roku.
Życiorys O jego losach przed wyniesieniem na biskupstwo łuckie niewiele wiemy. Biskup Andrzej z Płońska był szóstym i ostatnim łacińskim biskupem we Włodzimierzu – prekonizowany 21 grudnia 1425 roku. Na podstawie decyzji papieskiej w 1425 roku przeniósł stolicę diecezji z Włodzimierza do Łucka. W 1428 roku od Wielkiego Księcia Litewskiego uzyskał uposażenie dla diecezji, które było potwierdzane przez następnych książąt i monarchów. W czasie pamiętnego zjazdu monarchów europejskich w 1429 Andrzej z Płońska wyszedł ze swoim duchowieństwem z powitalna procesją oraz, jak pisze Feliks Sznarbachowski, W czasie burzliwych wydarzeń politycznych na Wołyniu w latach 1430–1431 biskup Andrzej czynił wysiłki mediacyjne. Jak podaje polski historyk Jan Długosz, Andrzej został . 15 października 1432 roku podpisał akt unii grodzieńskiejStanisław Kutrzeba, Władysław Aleksander Semkowicz, Akta unji Polski z Litwą, 1385-1791. Kraków 1932, s. 81.. 20 stycznia 1433 roku był świadkiem aktu unii trockiejStanisław Kutrzeba, Władysław Aleksander Semkowicz, Akta unji Polski z Litwą, 1385-1791. Kraków 1932, s. 94..