W schematyzmie z 1842 wymieniono następujące samodzielne placówki duszpasterskie: Biała, Biała-Stare Miasto, Gostomia, Ligota Bialska, Łącznik, Prężyna, Ścinawa Mała, Śmicz, Wierzch. Według Schematismus des Bistums Breslau und seines Delegatur-Bezirks für das Jahr z 1863, wśród mieszkańców obszaru dekanatu Biała dominował język polski. Liczba wiernych wynosiła 24 764. Do dekanatu należały parafie: Solec, Wierzch, Ligota Bialska, Prężyna, Łącznik, Śmicz, Gostomia, Ścinawa Miała, Biała. W schematyzmie z 1907 podano nowo wyodrębnione samodzielne placówki duszpasterskie: Grabina, Kolnowice i Olbrachcice. Po II wojnie światowej parafia Biała-Stare Miasto została włączona do parafii w Białej.
Język mieszkańców dekanatu 1842 – polskie kazania („Predigt polnisch”) 1846 – po największej części – przeważnie język polski („Größtentheils polnische Sprache”) 1847 – w największej części (przeważnie) język polski 1849 – w największej części (przeważnie) język polski 1853 – w największej części (przeważnie) język polski 1855 – język polski 1857 – język polski i niemiecki 1859 – język polski i niemiecki 1863 – język polski 1887 – język polski i niemiecki 1891 – język polski i niemiecki 1902 – język niemiecki i polski 1907 – język niemiecki i polski 1912 – język niemiecki i polski 1929 – brak danych