Stefan Mikołaj Branicki (ur. ok. 1640, zm. 6 czerwca 1709Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795. Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 228.) – hrabia na Branicach, Tykocinie Ratnie i RuszczyKacper Niesiecki: Herbarz Polski. T. II. Lipsk, 1839, s. 282, stolnik wielki koronny od 1688, wojewoda podlaski od 1703, starosta stopnicki, bielski, brański (1683), ratneński i krośnieński (1673).
Życiorys Ojcem jego był Jan Klemens Branicki (marszałek nadworny koronny), matką Aleksandra Katarzyna Czarniecka, córka Stefana Czarnieckiego. Żoną jego w 1686 roku została Katarzyna Scholastyka Sapieha h. Lis, (1674–1720) – córka hetmana Kazimierza Jana Sapiehy, z którą miał pięcioro dzieci.
Był posłem na Sejm Konstytucyjny w 1683 roku. W 1688 roku został porwany przez szlachtę zadnieprzańską, której dobra zagarnął car, a starostwo krośnieńskie miało służyć jej za przytułek. 5 lipca 1697 roku podpisał w Warszawie obwieszczenie do poparcia wolnej elekcji, które zwoływało szlachtę na zjazd w obronie naruszonych praw RzeczypospolitejObwieszczenie do poparcia wolney elekcyey roku Pańskiego tysiącznego sześćsetnego dziewięćdziesiątego siodmego.