połowie XIX wieku w okolicy uruchomiono duże kamieniołomy kwarcu, które w 1842 roku dały znaczną i zróżnicowaną produkcję, zatrudniając ponad 20 osób. Wyrabiano tu także gotowe elementy kamieniarskie (portale, nadproża, gzymsy itp.) Dobromyśl pomimo ładnego położenia i atrakcyjnej okolicy nigdy nie stał się wsią letniskową. W 1871 roku wieś liczyła 72 domy.
Po 1945 roku wieś znacznie się wyludniła i proces ten, chociaż powolniej, nadal trwa. Powodują go trudne warunki naturalne oraz brak perspektyw rozwoju wsi. Bezpośrednio po wojnie wieś nosiła nazwę Milewice, która utrzymała się tylko w nazwie leśnictwa.
Demografia Liczba mieszkańców wsi na przestrzeni lat 1785-2016GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
Etnografia Spośród zachowanych budynków w Dobromyślu na uwagę zasługują m.in.: nr 5 − mieszkalno-gospodarczy, murowany, z 4. ćwierci XIX wieku; nr 6 − mieszkalno-gospodarczy, murowany, z 3. ćwierci XIX wieku; nr 6 − mieszkalno-gospodarczy, murowany, z 3. ćwierci XIX wieku oraz budynek gospodarczy, murowany, z XIX/XX wieku; nr 13 i 14 − mieszkalne, murowane, z 3. ćwierci XIX wieku; nr 15 − mieszkalny, murowany, z połowy XIX wieku, z sygnaturką na dachu; nr 18 − mieszkalny (dawna szkoła), murowany, z ok.