thumb|190px|wzgórze pałacowe w Białowieży, rysunek Brinckena, ok. 1820 Juliusz Karol Albert Holte von den Brincken (czasem w pisowni Brinken, ur. 26 lutego 1789 w Blankenburgu w Harzuencyklopedia Orgelbranda podaje rok i miejsce urodzenia 1788 w Brunszwiku, zm. 2 czerwca 1846 w Warszawie) – polski leśnik pochodzenia niemieckiego, baron. W latach 1818–1833 naczelny nadleśny lasów rządowych Królestwa Polskiego. Kawaler Orderu św. Stanisława II kl. z gwiazdądane biograficzne i informacja o orderze na stronie Sejmu WielkiegoNekrolog w Kurierze Warszawskim nr 146 z dnia 5 czerwca 1846 s1-2
Po ukończeniu Uniwersytetu w Getyndze i akademii leśnej w Dreißigacker, był urzędnikiem leśnym w Niemczech, skąd w roku 1818 powołany został do Królestwa Polskiego, gdzie jako naczelny nadleśny do roku 1833, kierował urządzaniem gospodarstwa leśnego, brał czynny udział w wykładach Szczególnej Szkoły Leśnictwa w Warszawie i był jednocześnie głównym redaktorem pisma Sylwan od 4 do 9 tomu. Zwiedziwszy z rozkazu rządu Puszczę Białowieską, wydał jej opis pt. "Mémoire déscriptif sur la Forêt, imperériale de Białowieża en Lituanie" (1827, w polskim przekładzie Kazimierskiego, w skróceniu w "Dzienniku Warszawskim", 1827, tłumaczenie niemieckie w Brunszwiku 1833).