W 1971 Richard Nixon powołał go w skład swojego gabinetu, powierzając tekę sekretarza ds. rolnictwa. Butz zachował stanowisko ministerialne po Watergate i po 1974 kontynuował pracę w administracji Geralda Forda. Złożył rezygnację w październiku 1976 w atmosferze skandalu, po rasistowskich i wulgarnych wypowiedziach, wygłoszonych na pokładzie samolotu, którym wracał z krajowej konwencji Partii Republikańskiej; świadkami jego wypowiedzi byli piosenkarz Pat Boone oraz były doradca prawny Białego Domu John Dean. Po dymisji Butza, który powrócił na Purdue University, funkcję sekretarza rolnictwa na ostatnie miesiące kadencji prezydenckiej Geralda Forda przejął John Knebel.

W maju 1981 Butz został uznany za winnego przestępstwa podatkowego. Skazano go początkowo na 5 lat więzienia, ostatecznie wyrok złagodzono do miesiąca pozbawienia wolności i kary grzywny.

Earl Butz był najstarszym żyjącym dawnym członkiem rządu amerykańskiego. Jego bratankiem jest Dave Butz, zawodnik futbolu amerykańskiego.

Linki zewnętrzne sylwetka Earla Butza i innych byłych sekretarzy rolnictwa USA

Kategoria:Sekretarze Rolnictwa Stanów Zjednoczonych Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 2008