W publikacji Organizacya stronnictw politycznych w Anglji i Stanach Zjednoczonych Ameryki (1926), na tle różnic prawnopolitycznych, przedstawił podstawy tworzenia partii politycznych w tych państwach. Dokonał także analizy ewolucji ochrony praw mniejszości narodowych w prawie międzynarodowym (Ochrona mniejszości w Prawie Narodów, 1928). Wydał także m.in. Obligatio naturalis w rimskom prawie (1898), Autonomia kolonij angielskich (1907), Wykład ekonomji politycznej. Podręcznik do użytku szkół średnich (1907), O wzmocnieniu władzy Prezydenta Rzeczypospolitej (1926), Układy w Locarno a bezpieczeństwo Polski (1926).
Bouffałł był również poetą, współautorem parodii liryki modernistycznej Eleonora. Trójhymn duchów smętnych przez Fosforycznego Skalderona (1895) i Jęk ziemi. Pantologia dekadentów polskich zebrana przez dra J. Pogorzelskiego (1895). Należał do loży masońskiej. Pasjonował się podróżami, odwiedził Azję Mniejszą, Afrykę Północną, Amerykę Południową, w 1902 ogłosił Listy z podróży. Opracował poradnik Szkoła jazdy konnej i tresury konia wierzchowego (1912, drugie wydanie 1936). Przed I wojną światową był aresztowany za założenie i prowadzenie konspiracyjnej organizacji harcerskiej;