W jego stropie znajdowały się dwie kopuły typu 20P7 z dwoma karabinami maszynowymi MG34 każda, granatnik forteczny M19, miotacz ognia oraz duża kopuła obserwacyjna dla obserwatora piechoty. Dodatkowo wejścia do schronu i jego tył osłaniał karabin maszynowy ukryty za płytą pancerną.
Grupę prawdopodobnie planowano uzupełnić o duży schron o odporności „A1”. Nie doszło do tego wskutek wstrzymania budowy O.W.B.
Mankamentem grupy był, podobnie jak we wszystkich niemieckich umocnieniach, brak broni przeciwpancernej. Brak ten w dużej mierze kompensowały kanały znajdujące się na przedpolu grupy. Ponadto na jej bliskim przedpolu, przy drodze Kęszyca-Kursko znajdował się starszy, zbudowany w 1935 schron dla karabinu maszynowego z garażem dla armaty przeciwpancernej (tzw. Hindenburg-Stand), oznaczony numerem 518 w ramach starej Linii Nischlitz-Obra (Niesłysz-Obra) i 755 według oznaczeń w ramach Frontu Ufortyfikowanego O.W.B.
Po wojnie obydwa B-Werki grupy warownej „Schill” zostały wysadzone.
Bibliografia Janusz Miniewicz, Bogusław Perzyk, Międzyrzecki Rejon Umocniony 1934-1945, Warszawa 1993.
Kategoria:Międzyrzecki Rejon Umocniony