Poglądy Hipoteza ostatecznej decyzji Najbardziej znanym poglądem L. Borosa jest hipoteza ostatecznej decyzji. Według teologa dopiero w chwili śmierci otwiera się możliwość dokonania pierwszego w pełni osobowego aktu człowieka, tym samym jest ona uprzywilejowanym miejscem świadomego stawania się, wolności, spotkania z Absolutem i podjęcia decyzji o swoim wiecznym losie. To właśnie czyn ten ma rozstrzygać o pośmiertnym losie osoby ludzkiej.L. Boros, Istnienie wyzwolone. Mysterium mortis, przeł. B. Białecki, Warszawa 1985, s. 137
W tej koncepcji Boros nie traktuje śmierci jako momentu jakiegoś czasowego następstwa. Określa ją jako pozbawioną rozciągłości linię graniczną między dwoma momentami: "przedtem" i "potem", które zachodzą na siebie, tworząc złożoną, istniejącą w czasie sytuację.L. Boros, Misterium morits, Warszawa 1985, s. 141
Ograniczenie pojęcia "moment śmierci" jedynie do refleksji metafizycznej, z pominięciem wymiaru psychologicznego czy też fizjologicznego stanowi istotną trudność interpretacyjną tej koncepcji.
Pogląd ten spotkał się z krytyką wielu chrześcijańskich myślicieli.