Od 1989 do 1995 wchodził w skład Senatu. Na początku lat 90. zaczął publicznie opowiadać się za zawieraniem porozumień wyborczych z Frontem Narodowym, co zostało odrzucone przez liderów centrum i prawicy. Pod koniec lat 90. opuścił UDF, dołączył następnie do prawicowej inicjatywy politycznej Charles’ Millona.
Życie prywatne Był żonaty z Gilberte de Chavagnac; miał czworo dzieci. Jego synowie Axel i Ladislas również zaangażowali się w działalność polityczną.
Odznaczenia Oficer Legii Honorowej Kawaler Orderu Narodowego Zasługi Medal Wojskowy
Przypisy
Kategoria:Absolwenci École nationale d’administration w Paryżu Kategoria:Członkowie francuskiego ruchu oporu Kategoria:Francuscy ministrowie (V Republika) Kategoria:Francuscy ministrowie spraw wewnętrznych Kategoria:Francuscy ministrowie zdrowia Kategoria:Francuscy parlamentarzyści (V Republika) Kategoria:Francuscy samorządowcy Kategoria:Francuscy senatorowie Kategoria:Francuzi pochodzenia polskiego Kategoria:Odznaczeni Medalem Wojskowym (Francja) Kategoria:Odznaczeni Orderem Narodowym Zasługi