Wilhelm Marx (ur. 15 stycznia 1863 w Kolonii, zm. 5 sierpnia 1946 w Bonn) – niemiecki polityk Partii Centrum, prawnik, dwukrotny kanclerz Republiki Weimarskiej i premier Prus.
Życiorys mały|Grób na cmentarzu w Melaten Jeden z przywódców Centrum, poseł do parlamentu i sejmu pruskiego, od 1920 przewodniczący partii. W latach 1923–1925 kanclerz Rzeszy, w czasie pierwszych powszechnych wyborów prezydenckich w 1925 roku został wysunięty jako kandydat zjednoczonych stronnictw republikańskich przeciw Paulowi von Hindenburgowi. W latach 1926–1928 powtórnie piastował urząd kanclerza Rzeszy. W tym okresie jego politykę oceniano jako bardziej prawicową – dopuścił do udziału w rządzie stronnictwo narodowo-niemieckie (DNVP).
Pierwszy gabinet Wilhelma Marxa (listopad 1923 – maj 1924) Wilhelm Marx (Centrum) – kanclerz Rzeszy Karl Jarres (DVP) – wicekanclerz i minister spraw wewnętrznych Rzeszy Gustav Stresemann (DVP) – minister spraw zagranicznych Erich Emminger (BVP) – minister sprawiedliwości Rzeszy Hans Luther – minister finansów Rzeszy Eduard Hamm (DDP) – minister gospodarki Rzeszy Gerhard von Kanitz – minister wyżywienia i rolnictwa Rzeszy Heinrich Brauns (Centrum) – minister pracy Rzeszy Otto Gessler (DDP) – minister obrony Rzeszy (Reichsheer) Rudolf Oeser (DDP) – minister transportu Rzeszy Anton Höfle (Centrum) –