Broniatowski został mianowany szefem Wydziału Personalnego w Zarządzie Politycznym sztabu dywizji, co świadczy o zaufaniu władz sowieckich i Związku Patriotów Polskich. Po utworzeniu 1 Korpusu Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR kierownik Wydziału Personalnego w Zarządzie Polityczno-Wychowawczym korpusu w stopniu kapitana.
12 sierpnia 1944 skierowany przez ppłk. Romana Zambrowskiego (od 15 lipca 1944 szefa Zarządu Polityczno-Wychowawczego I Armii WP) do Resortu Bezpieczeństwa Publicznego Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego w charakterze oficera do zadań specjalnych w stopniu majora. Obowiązki objął formalnie 26 sierpnia 1944. Był kierownikiem Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Warszawie (1944–1945), początkowo z siedzibą w Otwocku, z ramienia którego organizował struktury PUBP, m.in. w Płocku i WUPB w Rzeszowie. Był dyrektorem Centralnej Szkoły Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego w Łodzi (1945–1947) oraz p.o. dyr. Centrum Wyszkolenia MBP w Legionowie (1947–1948).