Projekt, zakończony pełnym sukcesem (wszyscy uczestnicy znaleźli nową pracę) jest uznawany za pierwszy komercyjny program outplacement w historii finansowany przez firmę zwalniającą pracowników, a nie samych pracowników.
1965 – James Challenger zakłada w Chicago firmę Challenger, Gray and Christmas.
1967 – Drake and Beam zakładają w Nowym Jorku firmę konsultingową, w której pracę znajdują wkrótce James Cabrera i William Morin, autorzy pierwszego publicznego podręcznika outplacementu („”,). Firma od 1979 znana jako DBM (Drake Beam Morin) uważana jest za pierwszą profesjonalną organizację outplacementową, która stworzyła korporacyjną strukturę biznesową obejmującą cały kraj, jak również wypracowującą standardy oferowania i realizacji serwisów, które w niewiele zmienionej formie są typowe dla branży do dziś. To również DBM przypisuje się włączenie do programów outplacement systemowej pomocy dla uczestników programów w docieraniu do ofert pracy na rynku, a także pierwsze skomputeryzowane banki ofert pracy dla uczestników programów. Obie te innowacje budziły wówczas kontrowersje w środowisku, gdyż tradycyjnie outplacement postrzegano jako program kształcący umiejętności, dzięki którym uczestnicy sami znajdą pracę. W 2011 DBM (również w Polsce) został przejęty przez Lee Hecht Harrison.