weksel) by wagon silnikowy mógł ustawić się przed wagonem doczepnym po zmianie kierunku jazdy.
Oznakowanie
Tramwaje poszczególnych linii były oznakowane dużymi kwadratowymi tarczami w różnych barwach umieszczonymi z przodu i z tyłu na dachu wagonu; był to system zrozumiały dla wszystkich – w Łodzi była duża liczba analfabetów. Dopiero po 1901 tarcze uzupełniono cyfrowymi oznaczeniami i ten sposób utrzymał się do końca lat 20. XX w.
To oznakowanie zostało wymienione w poemacie poświęconym Łodzi.
Wagony doczepne Herbrandy eksploatowano z doczepami o podobnym nadwoziu do wagonów silnikowych, bez własnego napędu, ale wyposażonych hamulce ręczne. Doczepy pochodziły z różnych wytwórni: Petersburskiego Towarzystwa Budowy Wagonów (tzw. typ petersburski); zakładów Feniks w Rydze (tzw. typ ryski) i Les Ateliers Mètallurgigues, Atelers á Tubize, Nivelles & La Sambre (tzw. typ belgijski). W latach dwudziestych XX w. część wagonów silnikowych Herbrand przebudowano w warsztatach KEŁ na doczepne, które często eksploatowano w składach z wagonami silnikowymi nowszych typów. Wszystkie te wagony doczepne, podobnie jak silnikowe, były dwuosiowe.