Szewcy. Naukowa sztuka ze „śpiewkami” w trzech aktach – dramat polityczny określany jako modernistyczny i groteskowy napisany przez Stanisława Ignacego Witkiewicza „Witkacego” w latach 1927–1934; wydany w Krakowie w 1948 nakładem „Czytelnika”. Szewcy uznawani są za jeden z najważniejszych i najlepszych dramatów Witkacego; są także ostatnim dramatem pisarza.

Utwór w swojej treści polemizuje z „Nie-Boską komedią”, „Weselem” oraz „Promethidionem”. W dramacie Witkiewicz przedstawił obraz przyszłego społeczeństwa, ukazując również swoje katastroficzne przeczucia na jego temat. Dramat zamyka w sobie namiastkę wyobrażenia pisarza o mechanizacji społeczeństwa i następnie upadku cywilizacji, stanowi krytykę rewolucji, kapitalizmu, komunizmu i faszyzmu.

Zdaniem Jana Błońskiego w utworze „filozofia miesza się (...) z trywialnością i grubiaństwem, cynizm z rozpaczą, przenikliwość z brakiem samokontroli, tworząc osobliwe «arcydzieło złego smaku», najbardziej okrutne i prowokacyjne w całej twórczości pisarza”.

Dramat ten jest lekturą szkolną w polskiej szkole średniej, na poziomie rozszerzonym.