Jednak gdy po licznych konfiskatach czasopisma doszło do zakazu publikacji czasopisma i skazania redaktora odpowiedzialnego, Augustyna Raczka na 15 miesięcy więzienia, w miejsce „Złotego Wieku” 1 października 1936 zaczęto w Warszawie wydawać czasopismo pod tytułem „Nowy Dzień”, które ukazywało się do samego wybuchu II wojny światowej. Redaktorem nowego czasopisma został Ludwik Kinicki.

W 1937 zakazano wydawania „Strażnicy”, którą zaczęto wydawać nieoficjalnie.

W czasie II wojny światowej ich wydawnictwa były powielane i dystrybuowane konspiracyjnie, co wiązało się z wysokim ryzykiem represji ze strony władz okupacyjnych. „Strażnica” była powielana lub przepisywana ręcznie*. W KL Stutthof była tłumaczona przez Wilhelma Scheidera, gdy udawało się przemycić ją do obozu.

Po wojnie kontynuowano druk i dystrybucję literatury biblijnej. Na początku 1946 razem z pomocą humanitarną wysłano do Polski całe kartony Biblii, a nieco później tysiące egzemplarzy książki „Prawda was wyswobodzi” oraz 250 tysięcy egzemplarzy broszury „Religia zbiera wicher”.