Instrukcja wywołania – instrukcja, w danym języku programowania, powodująca wywołanie (i w konsekwencji wykonanie) określonego podprogramu.
Stosowanie instrukcji wywołania Instrukcja wywołania powoduje wykonanie określonego podprogramu: procedury funkcji – poza wyrażeniem – a więc z odrzuceniem (ignorowaniem) wartości zwracanej przez funkcję, o ile dany język programowania dopuszcza taką konstrukcję metody.
Podczas wykonania instrukcji wywołania następuje odpowiednie skojarzenie ewentualnych (jeżeli występują) argumentów wywołania z parametrami podprogramu (określonymi w jego deklaracji), a następnie wybór odpowiedniej ingresji (na podstawie identyfikatora ingresji użytego w instrukcji wywołania) i wykonanie instrukcji zawartych w podprogramie (w ramach wybranej ingresji)dotyczy także wywołania podprogramu w wyrażeniu. Po wykonaniu w ciągu instrukcji podprogramu, instrukcji wyjścia, następuje przejście do instrukcji występującej bezpośrednio po instrukcji wywołania (przy normalnym wyjściu z podprogramu)Michael Marcotty, Henry Ledgord, W kręgu języków programowania, tłumaczenie: Krystyna Jerzykiewicz, Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, Warszawa 1980, Seria: Biblioteka Inżynierii Oprogramowania, .