Podobnie jak jego poprzednik Alojzy dalej reorganizował majątek książęcy i unowocześniał metody zarządzania nim. Rozwinął gospodarkę na swoich dobrach, a w szczególności leśnictwo i rolnictwo. Dbał również o dobra kulturalne, m.in. remontując swoje posiadłości. Zatrudnił cenionego austriackiego architekta Josefa Hardtmutha, jako nadwornego architekta książęcego. Alojzy otworzył teatry w pałacu Feldsberg, pałacu Eisgrub oraz Pałacu Liechtensteinów w Wiedniu. Kompletował zbiory biblioteczne i kupował wiele książek. Biblioteka Liechtensteinów za czasów Alojzego I stała się jedną z najlepiej wyposażonych i największych w Austrii. Jako głowa rodziny Alojzy nie udzielał się w sprawach politycznych, a przez rodzinę cesarską został odznaczony Orderem Złotego Runa, co było wyrazem dużego zaufania.
Nigdy nie odwiedził Liechtensteinu oraz nie wykazywał specjalnego zaangażowania w sprawy Księstwa. Pod koniec swojego panowania podjął inicjatywę utworzenia jednolitego systemu szkolnego w Księstwie.
Zmarł schorowany 24 marca 1805 roku w Wiedniu w wieku 45 lat. Jako że nie posiadał męskiego potomka, władzę po nim odziedziczył jego młodszy brat Jan I.
Przypisy
Kategoria:Władcy Liechtensteinu Kategoria:Liechtensteinowie Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotego Runa Kategoria:Urodzeni w 1759 Kategoria:Zmarli w 1805 Kategoria:Liechtensteińscy politycy Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu