W 1968 Amintore Fanfani został wybrany do Senatu V kadencji, wybrano go na przewodniczącego wyższej izby włoskiego parlamentu (do 1973). W 1972 prezydent Giovanni Leone w uznaniu zasług naukowych i społecznych powierzył mu godność dożywotniego senatora. Mandat senatora wykonywał nadal w ramach V, VI, VII, VIII, IX, X, XI, XII i XIII kadencji. Był jego przewodniczącym także w latach 1976–1982 i 1985–1987. W 1978 wykonywał obowiązki prezydenckie po rezygnacji Giovanniego Leone przed końcem kadencji.
W grudniu 1982 objął przewodnictwo w radzie czterech partii współrządzących (chadeków, socjaldemokratów, liberałów i socjalistów), funkcję tę pełnił do czerwca 1983. Od 1 grudnia 1982 do 4 sierpnia 1983 kierował swoim piątym gabinetem. Po raz ostatni był premierem od 17 kwietnia do 28 lipca 1987. Do kwietnia 1988 zajmował stanowisko ministra spraw wewnętrznych, a następnie do lipca 1989 był ministrem ds. budżetu. Była to jego ostatnia funkcja rządowa.