W 1998 roku raz kolejny awansował do ćwierćfinału na US Open, pokonując m.in. rozstawionego z drugim numerem Marcelo Ríosa i przegrywając z Carlosem Moyą, a także był w finale w Halle, gdzie uległ Jewgienijowi Kafielnikowowi. Razem z Magnusem Gustafssonem triumfował w zmaganiach gry podwójnej w Båstad. Był to zarazem ostatni finał do jakiego Larsson awansował w deblu.
Ostatnie znaczące sukcesy Larsson odniósł w 2000 roku. Wygrał wówczas turniej w Memphis, po finale z Byronem Blackiem, a także był w finale w Kopenhadze, gdzie przegrał Andreasem Vinciguerrą.
W latach 1992–2003 Larsson występował w Pucharze Davisa, zarówno jako singlista jak i deblista, notując bilans 13 zwycięstw i 6 porażek (w grze pojedynczej – 12 zwycięstw i 4 porażki). Wniósł znaczący wkład w zdobycie przez Szwecję Pucharu Davisa w 1994 roku i 1997 roku. W finale w 1994 roku pokonał Jewgienija Kafielnikowa i Aleksandra Wołkowa, a trzy lata później Amerykanów Pete'a Samprasa i Michaela Changa. Ponadto w barwach narodowych startował w 1992 roku na igrzyskach olimpijskich w Barcelonie, gdzie w grze