W 1997 roku A. DeSantis i W. Kayson opublikowali raport z badania sędziów i członków rady przysięgłych pod kątem wymierzania wyroków w zależności od atrakcyjności fizycznej oskarżonego. Wynikało z niego, że osoby atrakcyjne są skazywane rzadziej i otrzymują niższe kary, niż osoby nieatrakcyjne, które popełniły to samo przestępstwo w analogicznych okolicznościach.
W 2002 roku V. Ottani i M. Deiger opublikowali raport badawczy, z którego wynika, że atrakcyjni fizycznie kandydaci mają większą szansę wygrania wyborów, niezależnie od ich kompetencji.
Atrakcjonizm a rynek pracy Zjawisko atrakcjonizmu jest szczególnie widoczne w badaniach poświęconych zasadom rządzącym rynkiem pracy. Pracodawcy chętniej zatrudniają osoby atrakcyjne fizycznie, nawet jeśli grozi im pozew o dyskryminację oraz chętniej je awansują, nawet jeśli nie ma ku temu merytorycznych przesłanek.
W 2016 roku pracownicy naukowi Sheffield Hallam University przeprowadzili badania dotyczące oceny CV przez rekruterów. Wysłano im fikcyjne życiorysy kandydatów do pracy, opatrzone (lub nie) fotografią.