jedno z mieszkań Zaydler przeznaczył dla polskich uchodźców.
W lipcu 1837, po przybyciu Juliusza Słowackiego do Florencji, Zaydler pośredniczył w znalezieniu mu mieszkania przy via dei Banchi. W październiku tego samego roku poeta przeniósł się do domu Zaydlera przy via della Scala 65.
We włoskich publikacjach posługiwał się formą „Bernardo Zaydler”. Jaworska odnotowała także warianty nazwiska „Seydler”, „Zeydler” i „Zeidler”; forma „Zajdler” występowała w polskim piśmiennictwie encyklopedycznym już w XIX wieku.
W źródłach występuje rozbieżność dotycząca roku śmierci. Encyklopedyczny słownik Brockhausa i Efrona z 1894 oraz Jaworska w 1969 podawały rok 1835. Data ta jest niezgodna z późniejszą udokumentowaną działalnością Zaydlera: w 1848 uczestniczył w przedsięwzięciu Legionu Mickiewicza i opublikował historię legionów Dąbrowskiego, a w 1853 Giovan Pietro Vieusseux odesłał mu piętnaście niesprzedanych egzemplarzy tej książki. Współczesny wykaz haseł Polskiego Słownika Biograficznego i katalog Biblioteki Cyfrowej Uniwersytetu Łódzkiego podają lata 1799–1855.