Pål Bjarne Tyldum (ur. 28 marca 1942 w Høylandet) – norweski biegacz narciarski, pięciokrotny medalista olimpijski.
Kariera Jego olimpijskim debiutem były zimowe igrzyska olimpijskie w Grenoble w 1968 r. Wraz z Oddem Martinsenem, Haraldem Grønningenem i Ole Ellefsæterem zdobył złoty medal olimpijski w sztafecie 4 × 10 km. Ponadto w biegu na 15 km był 7., a na 50 km był 4. Na igrzyskach w Sapporo został mistrzem olimpijskim w biegu na 50 km, a wicemistrzem na 30 km i w sztafecie 4 × 10 km. Tym razem Norwegowie pobiegli w składzie: Oddvar Brå, Pål Tyldum, Ivar Formo i Johannes Harviken. Cztery lata później, podczas igrzysk olimpijskich w Innsbrucku zdobył srebrny medal w sztafecie 4 × 10 km wspólnie z Einarem Sagstuenem, Ivarem Formo i Oddem Martinsenem. Na tych samych igrzyskach indywidualnie był 20. na 15 km i 7. na 50 km.
W 1970 r. startował na mistrzostwach świata w Wysokich Tatrach, gdzie zajął 5. miejsce na 15 km, 4. miejsce na 30 km, 11. miejsce na 50 km i 4. miejsce w sztafecie 4 × 10 km.
Dwukrotnie (w latach 1969 i 1972) wygrał bieg na 50 km podczas Holmenkollen Ski Festival. W 1970 r. otrzymał medal Holmenkollen.